Vliegen met gekwetste vleugels

22 04 2018

 

gekwetste vlinder

Met dit mooie zomerweer kon ik vandaag niet thuis blijven. In een voor mij tot nog toe onbekend natuurgebied kwam ik deze vlinder tegen. Het is een klein geaderd witje waarvan één vleugel na het uitkomen uit de pop om één of andere reden niet goed uitgevouwen is en dus ook niet echt ‘bruikbaar’. Maar ondanks zijn ‘beperking’ deed hij toch verwoede pogingen om van bloem tot bloem te vliegen. Mijn hart bloedt als ik zoiets zie. Ik zou willen helpen, maar kan niets doen. Ik vrees dat hij geen echte kans heeft in de natuur… De natuur kan hard zijn. Hij deed zo zijn best. En dat doet mij aan mijn eigen situatie denken. Ook ik probeer zo hard om weer te ‘vliegen’ met een gekwetste ‘vleugel’. En ook dat is heel vaak heel hard. ‘Economisch’ denken in termen van ‘winst’ zorgt ervoor dat ik zo vaak tegen muren bots op zoek naar ‘een plekje’ en ik zou toch zo graag weer ergens mogen ‘bijhoren’. Een verschil kunnen maken. Mogen meedenken… Maar vorige donderdag, dat was een dag om in te pakken in een cadeautje met een ferme strik errond. Mij was gevraagd om aan studenten psychologie te komen vertellen hoe het is om met een ‘gekwetst brein’ te leven. En dat heb ik met plezier gedaan. Het was heel spannend vooraf en het is goed dat het nu even wat rustiger kan, maar het is mij toch gelukt. Het was in elk geval muisstil in het lokaal. Ik hoop dat ik een kleine bijdrage heb kunnen leveren aan meer begrip voor ‘patiënten’. En dat geeft mij dan weer een beetje hoop. Hoop dat ik hier toch nog iets kan betekenen…