Dromen en zenuwen …

27 05 2013

website
De opdracht uit de mindfulnesskalender voor vandaag. Die brief zou nu zeker anders zijn dan vroeger. Wat ik mezelf nu zeker zou schrijven, is dat ik hoop dat ik in de voorbije jaren één en ander heb kunnen betekenen voor anderen en dan liefst voor medelotgenoten of kinderen met leerproblemen. En dat brengt mij meteen bij mijn ‘stress’ voor de boekvoorstelling. Toch wel spannend, weer eens een ‘spreekbeurtje’ geven (al is het dan maar kort). Maar deze ‘opdracht’ herinnerde mij aan waarom ik het aanvaardde: Ik hoop hiermee bij te dragen aan (h)erkenning voor patiënten en bewustwording bij ‘anderen’. En dat is belangrijker dan mijn ‘zenuwen’…





TV-uitzending over hersenaandoeningen

20 05 2013

Deze week zag ik een mooie uitzending op Nederland 2. Ik vind hem goed. Daarom publiceer ik hier de link. Mocht het jullie interesseren om eens (25 minuten) ‘mee te beleven’ hoe het is om te leven na een beroerte of na een ongeval met een paard, klik dan hier





Als het niet meevalt…

16 05 2013

“Als de dag je vriend niet was, is hij je leraar geweest.”

Een doordenkertje dat mij al eerder ‘beviel’. Maar na gisteren en vandaag zeker. Soms zijn de dagen hard. Zeer hard, veel te hard. Maar… Ik heb nog maar eens geleerd dat ik heel erg gezegend ben met superhulpverleners.





Vrijdagmorgen om 04.00 u

10 05 2013

Ik ben wel geen dokter, maar ik denk dat ik het woord neuritis wel mag gebruiken nu. Ik heb nog geen oog dicht gedaan van de pijn. This is agony!!!!





Zenuwpijnen!

8 05 2013

Gisteren heeft de tandarts één van mijn tanden hersteld. Er bleek driekwart ‘verdwenen’ te zijn. Ik ben dat te weten gekomen doordat mijn kaak begon te ontsteken. Eerst dacht ik dat het spierpijn was, maar eerdere ervaringen indachtig, dacht ik ineens aan mijn tanden. En dat bleek het dus te zijn.

Ik heb een supertandarts. Hij heeft het heel voorzichtig en zonder verdoving (omdat ik daar niet goed op reageer) heel netjes gerepareerd. Ik heb geen sikkepitje pijn gevoeld.

Maar… Vandaag dus wel. Ik had het niet verwacht, maar alle zenuwen in mijn mond reageren overdreven op gelijk welke prikkel. Dit is niet de eerste keer sinds de operatie dat mij dit overkomt. Eén keer heeft een gewoon tandpijntje geleid tot neuritis. Nu wil ik dat woord nog niet gebruiken, maar vandaag was eten een kwelling. Ik had ook zonder eten wel pijn, maar dat was na een tabletje gelukkig verbeterd, maar warm eten vanavond was VRE-SE-LIJK.
Dan maar koud gegeten uiteindelijk. Niet zo smakelijk en nog heel pijnlijk, maar tenminste doenbaar.

Overgevoelige mondzenuwen… Klinkt anders dan het voelt, geloof me. Dit soort pijn, daar loop je de muren van op!
Hopelijk morgen beter. Ik ga vanavond in ieder geval zonder tandenpoetsen slapen. Dat kan ik er nu niet meer bij hebben. Sorry, tandarts.





In mei ….

8 05 2013

gezin gans site

Zijn ze niet schattig? Ik vond het super om ze op hun eerste dag op de wereld te kunnen ‘observeren’. Eentje stond nog wat wankel op zijn pootjes, maar voor de rest zijn ze al heel ‘zelfredzaam’. Zwemmen is absoluut geen probleem, dat kun je toch vanzelf?
Wat een wonder!
En ook om ‘vader’ zo beschermend te zien. De voorbije weken was hij amper in de buurt van het nest te bekennen, maar nu is hij constant in bewaakmodus. Iedere gans die maar denkt in de buurt van zijn gezin of het nest te komen, wordt gegarandeerd weggejaagd. Een fulltime job!